Zeitschrift für die Welt der Türken
OLGUNLAŞMA ENSTİTÜLERİNDEKİ KÜLTÜREL KENT İMGE TASARIMLARINA MODERNİZM VE GELENEK İLİŞKİSELLİĞİNDE BİR BAKIŞ
Makale Bilgileri
| Başlık (Türkçe) |
OLGUNLAŞMA ENSTİTÜLERİNDEKİ KÜLTÜREL KENT İMGE TASARIMLARINA MODERNİZM VE GELENEK İLİŞKİSELLİĞİNDE BİR BAKIŞ |
| Başlık (İngilizce) |
A Perspective on Cultural Urban Image Designs in Maturation Institutes through the Lens of Modernism and Tradition Interrelation |
| yazar | Doç. Dr. Süleyman FİDAN  ♦ Yüksek Lisans Gülbeyaz AYDOĞAN AYDOĞDU ♦ Yüksek Lisans Ayşegül Derya KOLUKISA |
| Anahtar Kelimeler | Kent İmgeleri,Olgunlaşma Enstitüleri,Kültürel miras,Gelenek. |
| DOI | https://doi.org/10.5281/zenodo.19368473 |
| dosya | İndir (PDF) |
Özet
Bu makalede, Türkiye’deki olgunlaşma enstitüleri bünyesinde üretilen geleneksel sanatların kültürel birer kent imgesi olarak yeniden üretim süreçlerini incelenmesi amaçlanmıştır. Kültürel mirasın korunması ve gelecek nesillere aktarılmasında kritik bir rol üstlenen kurumlar, geleneksel formaları günümüz estetik anlayışıyla harmanlayarak kent kimliğinin inşasına katkıda bulunmaktadır. Çalışma kapsamında Bursa, İstanbul, Kütahya, Gaziantep, Kahramanmaraş ve Afyonkarahisar’da bulunan olgunlaşma enstitülerinin koleksiyonları nitel araştırma yöntemlerinden içerik analizi tekniği ile çözümlenmiştir.
İnceleme sonucunda; geleneksel motif ve tekniklerin asıl bağlamlarından koparılarak zanaattan tasarıma, zeminden yumuşak dokuya geçiş yaptığı, böylelikle her bir ürünün kentin sembolik sermayesini temsil eden birer imge nesnesine dönüşebilme ihtimali değerlendirilmiştir. Afyonkarahisar ve İstanbul gibi yüksek potansiyel barındıran şehirlerin tasarım yoksunluğu olduğu görülmüştür. Bu durum kendini tekrar prensibi markalaşma, kent imgesi üretme ve geleneği yenileyerek devam ettirme konusunda risk oluşturmaktadır. Gaziantep, Kahramanmaraş, Kütahya, Bursa illerinin ise hem kentin markalaşma sürecinde hem de geleneği güncelleyerek devam ettirdiği tespit edilmiştir. Bu bağlamda olgunlaşma enstitülerinde üretilen ürünlerin kent imgelerini kullanımı bazı enstitülerde daha çok öne çıkarken bazı enstitülerde geride kalmıştır.
This article aims to examine the processes of reproduction of traditional arts produced within maturation institutes in Turkey as cultural urban symbols. Institutions that play a critical role in preserving cultural heritage and passing it on to future generations contribute to the construction of urban identity by blending traditional forms with contemporary aesthetic understanding. Within the scope of the study, the collections of the maturation institutes located in Bursa, Istanbul, Kütahya, Gaziantep, Kahramanmaraş, and Afyonkarahisar were analyzed using the content analysis technique, a qualitative research method. As a result of the analysis, it was evaluated that traditional motifs and techniques have been detached from their original contexts, transitioning from craft to design and from surface to soft texture, thereby posing the possibility for each product to transform into an iconic object representing the city's symbolic capital. The lack of design and the principle of repetition in cities with high potential, such as Afyonkarahisar and Istanbul, poses risks to branding, the creation of urban imagery, and the renewal and continuation of tradition. It has been determined that the provinces of Gaziantep, Kahramanmaraş, Kütahya, and Bursa both played a role in the city's branding process and continued the tradition by updating it. In this context, the use of urban imagery in products manufactured at maturation institutes stood out more in some institutes while remaining behind in others.
